گذری بر مغازههای تاکسیدرمی شده اولین پاساژ قزوین/گزارش ایسنا از رکود بازار دوخت کتوشلوار دستدوز
اولین پاساژ قزوین که روزگاری مرکز اصلی شهر و محل تجمع خیاطان بوده است، این روزها در خاموشی به سر میبرد و تنها چند پیرمرد عاشق خیاطی آنجا دور از همهمه و شلوغی شهر گذران زندگی میکنند و نگران هستند که بعد از مرگشان چه کسی جای آنها را خواهد گرفت.
به گزارش ایسنا، چشمانم را میبندم و خود را در دهه 60 میبینم، چند ماهی مانده است به نوروز، اینجا پاساژ ساربانها (پاساژ خیاطها)، راسته مردانهدوزها است؛ مغازهها مملو از آدمهایی است که لباسهای نوروزی خود را پروو میکنند، از پسران کوچک تا پدربزرگها همه به دنبال دوخت کتوشلوار مناسب هستند و میدانند که برای دوخت کتوشلوار باید به این پاساژ بیایند.
پاساژ سهطبقه است؛ از همان طبقه اول «دوزندگی آرین نژاد» گرفته تا طبقه سوم «دوزندگی یزدی» همه مشغول هستند و کمتر کسی سفارش برای عید قبول میکند؛ ظرفیتشان تکمیل است، مغازهها، درهای چوبی لنگهای دارند که نیمه شیشهای است و بهراحتی میتوان داخل آن را دید، در هر مغازه 6 تا 8 نفر مشغول به کار هستند و شور و هیجان خاصی برپا است.
اما شور و هیجان و برو و بیا در اولین پاساژ شهر قزوین بهمرورزمان رنگباخته است و حالا در اسفندماه سال 97 مغازههای پاساژ ساربانها پر از خالی و شبیه انبار متروکهای شده است که چند پیرمرد عاشق خیاطی، در آن گذران زندگی میکنند.
